Εύχομαι καλή χρονιά, με υγεία και αληθινή αγάπη.

Ελπίζω ο καθένας να ανακαλύψει νέες πτυχές του εαυτού του, της δημιουργικότητάς του, της καλοσύνης του και της ευθύνης απέναντι στον εαυτό του, στους άλλους και τον πλανήτη που μας φιλοξενεί.

Αν και πέρασε καιρός από το τελευταίο τεύχος, ήρθε η ώρα αποχαιρετώντας μια δεκαετία, να καλωσορίσουμε το δέκατο τεύχος των ψυχολογικών γνωμών.

Σε αυτό το τεύχος, η Βασιλική Δασκαλάκη στο άρθρο της «Κοινωνικοποίηση / Ομάδες διάκρισης», μας εξηγεί γιατί οι άνθρωποι ενώ, γενικά από ότι φαίνεται από την ιστορία, καταφέρνουν να συνυπάρξουν με τους άλλους (όχι πάντα με ευκολία), έχουν μια τάση να τους φέρονται άσχημα. Η ίδια εξηγεί, ότι είναι η έμφυτη ανάγκη για να νιώσουμε μοναδικοί που μας ωθεί να συγκριθούμε αλλά και να μειώσουμε τους άλλους. Φτάνουμε έτσι στο παράδοξο, να γινόμαστε κακοί για να αισθανθούμε καλύτερα για τον εαυτό μας.

Η Αικατερίνη Λαπατή, με το άρθρο της «Παρ’ το απόφαση!» μάς επισημαίνει τη σημασία που έχει η λήψη αποφάσεων στη ζωή μας. Τονίζει πως η αναποφασιστικότητα είναι υπεύθυνη για το ότι βαλτώνουν άνθρωποι και καριέρες. Αυτός ο οποίος δεν έχει αναπτύξει τη δύναμη να αποφασίζει, είναι εκείνος που μένει εργασιακά και οικονομικά στάσιμος, ενώ υποστηρίζει πως το να είμαστε σε θέση να βάζουμε στόχους και να παίρνουμε αποφάσεις είναι ο μοναδικός τρόπος για να έχουμε έλεγχο στη ζωή μας.

Στη συνέχεια, το τεύχος μας φιλοξενεί το άρθρο «Αξίζει να αφήσουμε το σώμα να εκφραστεί, για όσα διστάζει το στόμα να πει!» της Ιωάννας Κουτίβα. Η κα Κουτίβα, μας συστήνει τη χοροθεραπεία και τα οφέλη της. Μας εξηγεί πως το σώμα είναι ο καθρέφτης που απεικονίζει την πραγματικότητά μας, χωρίς τις παραμορφώσεις του νου. Ο κάθε άνθρωπος έρχεται με ένα δυναμικό στη ζωή. Η Χοροθεραπεία, αποκαλύπτει και ενεργοποιεί αυτό το δυναμικό με σκοπό την αυτοθεραπεία, διότι ουσιαστικά η θεραπεία έρχεται από μέσα μας. 

Ακολουθεί το άρθρο «Το σώμα στη θεραπεία του ψυχικού τραύματος: μια παραμελημένη σχέση», της Αναστασίας Νικολίτσα. Εδώ η αρθρογράφος μάς τονίζει πως στον δυτικό πολιτισμό βασιζόμαστε κυρίως στη δύναμη του αναλυτικού νου και έχουμε παραμελήσει κατά πολύ το σώμα και τη σοφία που αυτό εμπεριέχει, ενώ μας βάζει να αναρωτηθούμε για το εάν η λεκτική ψυχοθεραπεία που παρέχεται εδώ και δεκαετίες, και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, είναι ικανή να προωθήσει την πλήρη επεξεργασία και επούλωση του ψυχικού τραύματος.

Η Νίκη Μαρκογιάννη, στο κείμενό της «Αυτογνωσία, μάθηση και εξέλιξη με τη βοήθεια των ιπποειδών», μας παρουσιάζει την ιδιαίτερη μέθοδο ψυχοθεραπείας με τη βοήθεια Ιπποειδών. Τα ιπποειδή, μας εξηγεί, αλληλεπιδρούν με το ασυνείδητό μας, αποφεύγοντας τις αντιστάσεις της λογικής σκέψης και είναι βιωματική μέθοδος μάθησης. Παράλληλα, μάς συστήνει το κέντρο «Ιππόλυσης», το οποίο εδώ και δέκα χρόνια εφαρμόζει τη μέθοδο αυτή στην Ελλάδα.

Το νέο τεύχος μας, φιλοξενεί επίσης, το παραμύθι της Ιωάννας Βαλημβασάκη, «Το Αγόρι και η Ελιά. Ανοίγοντας τον δρόμο προς την Ευτυχία», που συνοδεύεται από χρήσιμες συμβουλές από τη συγγραφέα για το πώς αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί από γονείς και εκπαιδευτικούς, στο πλαίσιο της συναισθηματικής αγωγής.

Τέλος, λόγω των δύσκολων συνθηκών που βιώνουμε όλοι μας αυτή την περίοδο, θεωρήσαμε σημαντικό να εντάξουμε στο περιοδικό μας, το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Γεωργίας Μπίνιου, «Γονείς: πώς να εκπαιδεύσετε τα παιδιά σας με αφορμή τον Κορωνοϊό». Κι όπως μας τονίζει η αρθρογράφος, ας μάθουμε στα παιδιά, αλλά ας δούμε κι όλοι μας, τις δυσάρεστες καταστάσεις ως ευκαιρία να ανακαλύψουμε νέα πράγματα, νέους τρόπους χειρισμού των καταστάσεων, νέες εμπειρίες.

 

Υστερόγραφο

Λίγο πριν βγει το τεύχος, ήρθαν οι αναπάντεχες εξελίξεις λόγω του κορωνοϊού. Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο για όλους, καλούμαστε να δείξουμε υπομονή, προσαρμοστικότητα και να διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας.

Μένοντας σπίτι, φρενάροντας τους ρυθμούς της καθημερινότητας, αναλογιζόμαστε τις επιλογές και τη ζωή μας.

Ελπίζω, το τεύχος αυτό να σας κρατήσει παρέα, και σύντομα όλοι να επιστρέψουμε στην καθημερινότητα μας υγιείς, ασφαλείς και ίσως λίγο πιο σοφοί.

 

Καλή Ανάγνωση σε όλους!

Γονείς: πώς να εκπαιδεύσετε τα παιδιά σας με αφορμή τον Κορωνοϊό

 

Τα παιδιά μιμούνται τους γονείς. Υιοθετούν τη συμπεριφορά των γονέων, τα λόγια τους και τις αντιδράσεις τους στις δύσκολες συνθήκες. H στάση των γονέων, θα καθορίσει τη στάση και την αντίδραση των παιδιών.

Μια δύσκολη περίοδο μπορεί να την σκεφτούμε ως κρίση και να βιώσουμε δυσάρεστα συναισθήματα ή ως ευκαιρία να μάθουμε κάτι νέο.

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ Η ΕΛΙΑ: Ανοίγοντας τον δρόμο προς την Ευτυχία

 

Από μικρή λάτρευα να ακούω ιστορίες. Διψούσα για τις ιστορίες που μου έλεγε η γιαγιά μου και ο παππούς μου, απόλυτα συνδεδεμένες με την ιστορία της ζωής τους, για τις ιστορίες που μου έλεγε η μητέρα μου από τη ζωή της με τον πατέρα μου, για τις ιστορίες από την παιδική μου ηλικία, αλλά και για παραμύθια με νεράιδες και πριγκιπόπουλα. Ακόμα μου αρέσουν οι ιστορίες και τα παραμύθια, αλλά αυτό που αλλάζει στο σήμερα, είναι ότι μου αρέσει περισσότερο να τα γράφω και να τα αφηγούμαι.

Αυτογνωσία, μάθηση και εξέλιξη με τη βοήθεια των ιπποειδών

 

Η Ιππόλυση, έφερε πριν δέκα χρόνια στην Ελλάδα τη μέθοδο αυτογνωσίας, μάθησης, εξέλιξης και ψυχοθεραπείας με τη βοήθεια των ιπποειδών.

Η μέθοδος αυτή, ξεκίνησε στην Αμερική και τώρα εφαρμόζεται σε εξειδικευμένα κέντρα σε 40 χώρες του κόσμου από ειδικά πιστοποιημένους συντονιστές. Τα άλογα – γαϊδούρια – μουλάρια, είναι όντα ευγενή με ανεπτυγμένη συναισθηματική και κοινωνική νοημοσύνη. Είναι φυτοφάγα θηράματα. Συνεργάζονται πάνω από 10.000 χρόνια με τους ανθρώπους – θηρευτές.

ΧΟΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ: Αξίζει να αφήσουμε το σώμα να εκφραστεί, για όσα διστάζει το στόμα να πει!

 

Η δουλειά μου ως ψυχοθεραπεύτρια και συμβούλου ψυχικής υγείας στηρίζεται στην αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την αυθεντικότητα του ανθρώπου. Η κίνηση έχει σχέση με το παρόν και δεν έχω κάποιες συγκεκριμένες ιδέες για το πώς πρέπει να είναι ο άνθρωπος. Πιστεύω στη μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Θεωρώ πως ο κάθε άνθρωπος έρχεται με ένα δυναμικό στη ζωή. Πολλές φορές αυτό το δυναμικό δεν το γνωρίζουμε, δεν το κατακτούμε και δεν το εξωτερικεύουμε. Η Χοροθεραπεία αποκαλύπτει και ενεργοποιεί αυτό το δυναμικό με σκοπό την αυτοθεραπεία, διότι ουσιαστικά η θεραπεία έρχεται από μέσα μας.

Παρ’ το απόφαση!

 

Ο James Alen, ένας μεγάλος βικτωριανός συγγραφέας, πιθανόν θα σκεφτόταν την σημασία του να παίρνει κανείς αποφάσεις όταν δήλωνε: «σκεφτόμαστε κρυφά κι αυτό φεύγει. Το γύρω περιβάλλον όμως είναι η οπτική μας». Κανείς δεν μπορεί να δει τις σκέψεις και τις αποφάσεις μας, αλλά σχεδόν όλοι μπορούν να δουν τ΄ αποτελέσματα αυτών.

Κοινωνικοποίηση / Ομάδες διάκρισης

 

Οι άνθρωποι γενικότερα, είμαστε ιδιαιτέρως κοινωνικά όντα που έχουν ανάγκη από θετικές σχέσεις. Επομένως, μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε τα κίνητρα που έχουμε για να τα πηγαίνουμε καλά με τους άλλους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα ύπαρξης της κοινωνίας μας, αν ιστορικά οι άνθρωποι δε συνεργάζονταν και δεν τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους σε μεγάλο βαθμό. Ωστόσο, πολύ συχνά βλάπτουν εσκεμμένα ο ένας τον άλλον. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Γιατί οι άνθρωποι θέλουν κάποιες φορές να ενοχλήσουν ή ακόμη κ να βλάψουν τους άλλους;


 

Subscribe to RSS - Τεύχος #10